กฎสัชฌายะ ข้อ 4
เสียงสระในปาฬิภาสาเป็นสระเดี่ยวมีเพียง 8 เสียง คือ อะ อา อิ อี อุ อู เอ โอ ต่างจากเสียงสระในภาษาไทยที่มีทั้งเสียงสระเดี่ยวและสระผสม ซึ่งมักทำให้คนไทยสับสนกับการออกเสียงสระเดี่ยวให้ชัดเจนได้
เพื่อป้องกันความผิดพลาดที่เกิดจากการแทรกแซงทางเสียงในหมู่คนไทย คือ การเอาเสียงในภาษาไทยไปปนแทรกกับเสียงปาฬิในพระไตรปิฎก โครงการพระไตรปิฎกสากลจึงสร้างระบบการเขียนเสียงในทางภาษาศาสตร์ เป็น สัททะอักขะระ ด้วยรูปสระในภาษาไทย และเขียนในวงเล็บ [ ] เพื่อแสดงความเป็นสัททสัญลักษณ์ (Pāḷi Phonetic Alphabet) และออกเสียงเป็นเสียงสระสั้นแสดงด้วยโน้ตหัวดำ และสระเสียงยาวแสดงด้วยโน้ตหัวขาว ได้อย่างแม่นตรงชัดเจนตามกฎไวยากรณ์ (ดูพระวินัยปิฎก ปริวารวัคค์ ข้อ 455 เรื่อง พยัญชะนะกุสะละ)
สังเกต สระเสียงสั้น พิมพ์สีเบาโปร่ง สระเสียงยาว พิมพ์สีเข้มทึบ ส่วนโน้ตเสียงสั้นแสดงด้วยโน้ตหัวดำ แทนค่าความยาว 1 จังหวะ โน้ตเสียงยาวแสดงด้วยโน้ตหัวขาว แทนค่าความยาว 2 จังหวะ
รายละเอียดกฎสัชฌายะ.pdf by Dhamma Society on Scribd