คำนำพระไตรปิฎกสัชฌายะ ชุด ภ.ป.ร.

พระไตรปิฎกสัชฌายะ ฉบับ ภ.ป.ร. เป็น “การถอดอักขะระ” (Transliteration) ในทางวิชาการด้านภาษาศาสตร์ คือการเขียนเสียงปาฬิเพื่อรักษารูปศัพท์ ใช้หลักการอักขะระหนึ่งต่อหนึ่ง โดยถอดจากอักขะระหนึ่งไปเป็นอีกอักขะระหนึ่ง เช่น ถอดจากอักขะระขอม เป็น อักขะระสยาม-ปาฬิ ในฉบับ จ.ป.ร. หรืออักขรวิธี “ไม้-อั (อะ) อักขะระสยาม-ปาฬิ” บันทัดบน (ดูรูปปก) พิมพ์คู่ขนานกับบันทัดล่าง (ดูรูปปก) ซึ่งถอดเสียงตามรูปศัพท์ในแต่ละพยางค์หนึ่งต่อหนึ่งจากอักขะระสยาม เป็น อักขรวิธี “ละหุคะรุ สัททะอักขะระไทย-ปาฬิ” (๘๐ ปี ราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๘) โครงการพระไตรปิฎกสากลได้พัฒนา ฉบับ ภ.ป.ร. จากต้นฉบับ จ.ป.ร. อักขะระสยาม พ.ศ. ๒๔๓๖ ตามรายละเอียด ๑๐ ประการ เรียกเป็นสากลว่า Sajjhaya Likhita