คำนำพระไตรปิฎกสัชฌายะ ชุด ภ.ป.ร.

พระไตรปิฎกสัชฌายะ ฉบับ ภ.ป.ร. เป็น “การถอดอักขะระ” (Transliteration) ในทางวิชาการด้านภาษาศาสตร์ คือการเขียนเสียงปาฬิเพื่อรักษารูปศัพท์ ใช้หลักการอักขะระหนึ่งต่อหนึ่ง โดยถอดจากอักขะระหนึ่งไปเป็นอีกอักขะระหนึ่ง เช่น ถอดจากอักขะระขอม เป็น อักขะระสยาม-ปาฬิ ในฉบับ จ.ป.ร. หรืออักขรวิธี “ไม้-อั (อะ) อักขะระสยาม-ปาฬิ” บันทัดบน (ดูรูปปก) พิมพ์คู่ขนานกับบันทัดล่าง (ดูรูปปก) ซึ่งถอดเสียงตามรูปศัพท์ในแต่ละพยางค์หนึ่งต่อหนึ่งจากอักขะระสยาม เป็น อักขรวิธี “ละหุคะรุ สัททะอักขะระไทย-ปาฬิ” (๘๐ ปี ราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๘) โครงการพระไตรปิฎกสากลได้พัฒนา ฉบับ ภ.ป.ร. จากต้นฉบับ จ.ป.ร. อักขะระสยาม พ.ศ. ๒๔๓๖ ตามรายละเอียด ๑๐ ประการ ซึ่งโครงการพระไตรปิฎกสากลเรียกว่า  Sajjhaya Likhita

การเรียงพิมพ์พระไตรปิฎก ฉบับ ภ.ป.ร. ชุดสมบูรณ์ ๔๐ เล่ม พ.ศ. ๒๕๕๙ เป็นไปตามสิทธิบัตรทรัพย์สินทางปัญญา เลขที่ ๔๖๓๙๐ ซึ่งมูลนิธิพระไตรปิฎกสากล ได้รับการจดทะเบียนสิทธิบัตร ณ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ พ.ศ. ๒๕๕๗ ซึ่งเป็นสิทธิบัตรฉบับแรกที่ว่าด้วยการอนุรักษ์เสียงปาฬิและพระไตรปิฎกสากลในพระพุทธศาสนา เรื่อง การแบ่งพยางค์อัตโนมัติในระบบดิจิทัล